coaching4smart

Posts Tagged ‘metoda ABCDE’

Metoda Alpen

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Zarządzanie czasem on 19/12/2012 at 05:00

Praca, hobby, życie rodzinne, święta, etc. Jak zaplanować czas? Jak to zrobić? Czasem osoby coachowane chciałaby lepiej planować czas oraz kończyć rozpoczęte zadania. Z pomocą przychodzi metoda ALPEN, która może zostać zastosowana do przygotowania harmonogramu dnia. Jej użycie wymaga konsekwencji, gdyż konieczne jest systematyczne jej stosowanie na początku każdego dnia. Metoda ta przynosi jednak dobre efekty przy stosunkowo małym wysiłku (około 15 minut).

W metodzie ALPEN wyróżnia się pięć etapów:

  1. (niem. Aufgaben)  Zrób listę zadań na dany dzień. Na liście powinny się znaleźć zadania: z planu tygodniowego lub miesięcznego; niezrealizowane z poprzedniego dnia; te, które pojawiły się dzisiaj, są do załatwienia jutro i są Twoje (por. wpis ) oraz zadania rutynowe.
  2. (niem. Länge schätzen)  Oszacuj czas trwania każdego zadania i zsumuj te czasy.
  3. (niem. Pufferzeiten einplanen)  Zaplanuj dzień z użyciem czasu z punktu powyżej, pamiętając o regule 60:40 , czyli zarezerwuj czas na nieprzewidziane rzeczy. Weź też pod szczególną uwagę te zadania, które spełniają prawo 20:80 . Chodzi o to, żeby zaplanować jedynie 60% czasu do dyspozycji, czyli np. 5 godzin z 8 godzinnego dnia pracy lub 14 godzin z 24 danym dniu oraz zająć się zadaniami, które przyniosą największe korzyści przy minimalnym wysiłku.
  4. (niem. Entscheidungen treffen) Określ priorytety do zadań, przeanalizuj je, wykonaj analizę PERT , ewentualnie skróć czas ich realizacji oraz deleguj część stosując metodę Eisenhowera (podział na ważne, pilne, nieważne i niepilne) lub analizę ABCDE . Pamiętaj, że deleguje się zadanie, które nie są dla Ciebie strategicznie ważne.
  5.  (niem. Nachkontrolle) Kontroluj postęp prac i celebruj końcowe etapy wykonania. Rzeczy niezrealizowane w danym dniu przenieś do katalogu zadań nierealizowanych i zajmuj się nimi w kolejnym dniu z zastosowaniem metody ALPEN.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas. Prosimy o kontakt mailowy także w sprawie indywidualnych sesji  coachingowych.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Metoda ABCDE lub Model ABC Ellisa w pracy coacha

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 29/08/2012 at 05:00

Seligman stworzył metody pomocy polegające na zmianie stylu wyjaśniania z pesymistycznego na optymistyczny. Programy te następnie były rozwijane przez Aarona T. Becka i Alberta Ellisa. W coachingu wykorzystuje się te sposoby do zmiany przekonań i określa się je jako metodę ABCDE, czasem nazywana również Modelem ABC.

Przykładowe prezentacje tej metody:

ABC2

ellis-abc-model-of-rebt3
I tak:

A odnosi się do zdarzenia (ang. Activating event).  Może to być myśl, czy zdarzenie, np. :”Szef nie poprosił mnie o wzięcie udziału w spotkaniu.” lub cel, np. : „Chcę uczestniczych w spotkaniach z szefem i jego zespołem.„.

B to przekonanie/a (ang. Belief), czy ocena zdarzenia „A”. Chodzi o takie przekonania lub przekonania, które przeszkadzają w realizacji celu, np. „Szef nie jest zainteresowany moim udziałem w spotkaniach, bo jestem beznadziejny i nie mam nic ważnego do powiedzenia.” lub wprowadzają Klienta w zły nastrój, który uniemożliwia mu działanie.

Albert Ellis podzielił przekonania na:

  • racjonalne przekonania (wspierające) – czyli te, które pomagają osiągać cele ;
  • nieracjonalne przekonania – czyli tzw. przekonania samooskarżające lub ograniczające, które przeszkadzają.

Każdy posiada przekonania zarówno jedna, jak i drugie przekonania. Różnice między ludźmi polegają na różnicach w natężeniu obu typów przekonań i pracą z przekonaniami, kiedy nie służą realizacji celu/ów.

C to konsekwencje (ang. Consequence), jakie przejawiają się zarówno w emocjach, jak i w zachowaniu. Zdaniem Ellisa racjonalne przekonania B prowadzą do zdrowych reakcji takich jak smutek, żal czy troska. W sytuacji, gdy pojawiają się nieracjonalne przekonania B prowadzi to do niezdrowych reakcji, takich jak depresja, poczucie winy, wściekłość czy strach. Przykład: „Zmienił mi się nastrój z dobrego na lekką depresję, która mnie paraliżuje i nie mogę się zająć pracą. Nie wiem co się dzieje w głowie szefa. Nie warto się starać i tak wylecę z pracy.

Kolejnym krokiem jest przejście do punktu D, który ma za zadanie rozważenie (ang. Disputing), czy przekonanie jest racjonalne, czy też irracjonalne. Zadaniem coacha jest zadanie pytań, które pozwolą mu eksplorować to przekonanie. Przykład: „Jakie są racjonalne dowody na to, co myślisz o swoim szefie? Czy są dowody, że jest to nieprawda? Jakie są alternatywne wyjaśnienia tej sytuacji i zachowania szefa?” W tym przypadku stosuje się także inne metody zmiany przekonań poprzez ich kwestionowanie i prośbę do Klienta o podanie powodów zakwestionowania tego przekonania/tych przekonań. Zdarza się też, że pojawia się odwracanie uwagi i zmiana kontekstu. Możliwe jest także nauczenie się przez Klienta dystansowania się do takich myśli.
Odwrócenie uwagi to nauka zajęcia się czymś innym, poprzez powiedzenie sobie stop i np. wyjście na krótki spacer lub do kuchni w celu zrobienia sobie herbaty. Możliwe jest także skupienie się na chwilę na jakimś obiekcie, odkładanie myśli na później, bądź po prostu napisanie sobie na kartce optymistycznej myśli, bądź zastosowanie tricku z ołówkiem, o którym było w jednym z poprzednich wpisów. Można też rozpocząć rozmowę z kimś, kogo lubimy lub po prostu zacząć wykonywać zadanie z listy oznaczone jako A. Dystansowanie się to przypomnienie sobie, że ograniczające przekonania i myśli to jedna z możliwych interpretacji rzeczywistości. O ile odwracanie jest strategią „wyłączenia” myśli, które przeszkadzają, o tyle dystansowanie jest próbą „wyciszenia” tego rodzaju dialogu wewnętrznego. Innym rozwiązaniem jest poszukanie przez Klienta zasobów i przeanalizowanie możliwości oraz jego silnych stron, które mogą się przyczynić do realizacji jego celu. Być może okazać się konieczne nauczenie się przez niego nowych umiejętności, jak nawiązywanie kontaktów interpersonalnych, czy podjęcie bardziej aktywnej działalności. Wszystko zależy od sytuacji i danego Klienta.

E to ostatni etap. Oznacza wykształcenie efektywnej (ang. effecitve) filozofii życiowej, z której wyrastać będą realistyczne i elastyczne przekonania (ang. energisation). Polega to na natychmiastowej wymianie zdań w sytuacji kiedy Klient dostrzega u siebie pesymistyczne myśli, w jakiś sposób kolidujące z myśleniem o realizacji celu. Efektem stosowania narzędzia może być także zakwestionowanie, a w konsekwencji także zmiana przekonań ograniczających. Przykład: „Teraz czuję się lepiej. Jestem znacznie radośniejszy i pełen energii. Wiem, że częściej chcę zabierać głos i prezentować swoje poglądy oraz  rozwiązania. Chcę być bardziej widoczny i aktywny.

Metoda ABCDE może być zastosowana także samodzielnie bez uczestnictwa coacha. O ile w punkcie D zastosuje się odwrócenie uwagi lub kwestionowanie poprzez znalezienie argumentów wskazujących na istnienie innych argumentów tłumaczących do zdarzenia A.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Metoda ABCDE w zarządzaniu czasem

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Zarządzanie czasem on 22/08/2012 at 05:00

Jedną z metod stosowanych w zarządzaniu czasem jest metoda ABCDE. Polega ona na przypisywaniu priorytetów zadaniom, w zależności od tego, jakie mogą pojawić się konsekwencje ich zrealizowania lub nie wykonania.

I tak:

A – są to najważniejsze zadania, których wykonanie będzie rodziło największe konsekwencje dla Ciebie, w tym zadania pilne np. nie zapłacenie rachunku za gaz może skutkować wezwaniem do zapłaty i dodatkowymi opłatami, a nawet w jednym z kolejnych kroków wstrzymaniem jego dostaw, bądź brak wizyty u klienta może spowodować trudną rozmowę z szefem, etc.

Jeżeli na liście z zadaniami masz np. 3 zadania oznaczone literką A, możesz dodatkowo przyznać im priorytety, np. A1, A2, A3. Warunkiem przejścia do wykonywania zadań oznaczonych literkami A2 jest wykonanie tych oznaczonego A1. Podobnie w kolejnych krokach. Żeby zacząć wykonywać zadania z niższego poziomu, konieczne jest ukończenie tych z wyższego.

Zasadą jest, że zadania się kończy! Jeżeli zadania można wykonywać jednocześnie, można oba oznaczyć np. A1.

B – to zadania ważne, które wymagają realizacji, choć konsekwencje ich braku wykonania są równie dotkliwe, jak tych z pozycji A. Przykłady: wysłanie zapytania, odbiór korespondencji, zrobienie prania, etc.

C – to zadania, które warto by było wykonać, choć nie rodzą konsekwencji. W tej kategorii zwykle są zadania, które sprawiają przyjemność, czyli np. telefon do koleżanki lub kolegi, wyjście do kina, etc.

D – oznacza się zadania, które są do wykonania, ale można je delegować. Są to zadania, które inni mogą zrobić za Ciebie. Nie musisz robić wszystkiego tylko dlatego, że potrafisz to zrobić. Inni też mogą to zrobić, choć może nieco inaczej… To nic nie szkodzi. Ważne, że będą zrobione.

E – to zadania nieistotne, czyli takie, które spokojnie można wyeliminować.

W zarządzaniu czasem ważne jest nie tylko to, co trzeba zrobić, ale też umiejętnie eliminowanie te czynności i zadań, które są nieistotne i nie przynoszą specjalnie żadnych korzyści. Jeśli coś nie musi być zrobione, ma nie być zrobione.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

%d blogerów lubi to: