coaching4smart

Archive for the ‘Komunikacja międzyludzka’ Category

Życzenia

In Komunikacja międzyludzka on 24/12/2014 at 10:00

Dzisiaj będzie wierszyk pod rozwagę 😉

Modlitwa do Świętego Mikołaja

Wiem, Święty Mikołaju! Są ważniejsze sprawy,

Od „Simsów” pod choinkę, klocków do zabawy,

Kolejki elektrycznej, co pędzi aż miło,

I próśb, aby klasówki z polskiego nie było.

Wiem o tym doskonale i nie o to proszę –

Zabawek mam już chyba ze dwa pełne kosze –

Nie chcę też komputera – dość z tym ambarasu!

Spraw lepiej, by mój Tata znów miał więcej czasu.

Bym w piłkę mógł z nim pograć, pojeździć rowerem,

W żaglówce siąść wygodnie i bawić się sterem,

Bym jego starą wędką – tak jak w zeszłym roku –

Pstrągi mógł w rzece łowić w ciszy i o zmroku.

Wyłącz mu telefony i zabierz laptopa,

Niechże mu wreszcie spokój da cała Europa!

Niech się nigdzie nie spieszy, uśmiecha do Mamy,

A nie siedzi przy kawie wiecznie zatroskany.

Jeżeli to się uda – Święty Mikołaju!!!

To pierwszą paczkę chipsów zjem dopiero w maju,

Posprzątam wszystkie śmieci spod swego tapczanu,

Pokocham nawet szpinak, wypiję litr tranu,

Siostrze w lekcjach pomogę, pozmywam talerze –

Choć już na widok zlewu zmęczenie mnie bierze.

I zawsze będę szczerze protestował z krzykiem,

Jeśli Cię ktoś pomyli znowu z Kopernikiem!

 

mikolaj03Źródło

 

Reklamy

Komplementy w coachingu i w życiu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 06/05/2013 at 05:00

„Komplement powinien być prawdziwszy od prawdy.”

Hugo Dionizy Steinhaus

Komplementy w coachingu to informacje zwrotne mające na celu wzmocnienie u Klienta wiary oraz pewności siebie.  Ważne tylko, żeby komplement dotyczył zachowania, czy osiągnięcia, a nie osoby Klienta. Istotne jest, żeby to nie były pochlebstwa, czyli słowa schlebiające, obliczone na przypodobanie się komuś. Komplement powinien też odnosić się do rzeczywistości.

Przykłady „dobrych” komplementów:

Znakomicie to zrobiłaś.

oraz „złych”:

Jesteś znakomita.

Skąd pomysł podzielenia komplementów na te „dobre” i złe”? Okazuje się, że człowiekowi łatwiej uwierzyć, że dobrze postąpił w jednym przypadku niż, że jest „ogólnie” super. Chwalenie określonego zachowania i ZAUWAŻENIE go naprawdę się sprawdza i przynosi niesamowite efekty.

Jednak nie ma konieczności, żeby to była słowna informacja zwrotna. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet gest, czyli np. przysłowiowy „żółwik”, czy „piątka” może być doskonałym wzmocnieniem dla Klienta. Jest to dobra metoda zwłaszcza w sytuacji, kiedy dotychczas Klient nie był chwalony i odczuwa dyskomfort w związku z byciem w centrum zainteresowania. Tego rodzaju gesty są w takich sytuacjach bardzo dobrze przyjmowane.

Co można zrobić w ramach autocoachingu?

Oto propozycja zadania: zauważ codziennie minimum 3 zachowania, działania lub małe kroki, które zbliżyły Cię do celu, a następnie uśmiechnij się i powiedz sobie coś miłego. Zacznij też obserwować innych ludzi, którzy także mają codziennie swoje małe i duże sukcesy i komplementuj ich. Może to być sąsiad, kolega lub koleżanka z pracy, mąż, czy żona, a może dzieci. Zachwyć się, jak zachwycałeś/aś się pierwszymi krokami swojego dziecka lub jak rodzice zachwycali się Twoimi osiągnięciami! Możesz też w lustrze przybić ze sobą „żółwika” lub „piąteczkę”, albo narysować/namalować/wyrzeźbić coś miłego dla siebie. Może inna forma dania sobie komplementu bardziej Ci się spodoba, jak np. uniesiony kciuk w górę, czy uśmiech.

Na koniec artykuł o przyjmowaniu komplementów przez Klienta, ale również coacha oraz najważniejsze rady:

  • przyjmij komplement, nawet jeżeli uważasz, że byłeś/aś po prostu we właściwym miejscu i czasie (to też sukces!),
  • komplement to dar od innego człowieka, a zatem przyjmij go,
  • bądź optymistyczny wobec przyszłości, ale też szczery wobec siebie i swoich mocnych oraz słabych stron,
  • uznaj swój udział i podziel się sukcesem z innymi,
  • zauważ wkład innych w sukces i odwzajemnij komplement.
Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych lub warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.
 
Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Ćwiczenie z komunikacji międzyludzkiej „bezpośrednia prośba”

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 27/02/2013 at 05:00

Bezpośrednie wyrażanie swoich próśb sprzyja ich realizowaniu przez inne osoby. Używanie manipulacji lub oczekiwanie, że rozmówca sam się domyśli lub odgadnie nasze potrzeby jest zawodne i często prowadzi do rozczarowań. Ukryte emocje kumulują się i często wybuchają w najmniej oczekiwanym momencie.

Ćwiczenie nawiązuje do wpisu o ukrytych i jawnych potrzebach i może zostać wykonane w grupie, jak też być użyte w komunikacji w rodzinie.

Przykładowy przebieg ćwiczenia w grupie:

Każdy z uczestników wybiera 3 osoby z grupy, którym po kolei, w sposób bezpośredni i uczciwy, komunikuje swoje oczekiwania zaczynając od słów: „Chciałabym żebyś……………..” Najlepiej, żeby to były prawdziwe potrzeby, np. pożycz mi długopis….

Daj sobie szansę i proś, nawet jeżeli czasem popełniasz błędy 😉

pyt9

Pytanie dla spostrzegawczych: Co nie pasuje na powyższym rysunku? 😉 Czekam na odpowiedzi…w komentarzach lub na FB 😉

Po wykonaniu ćwiczenia przykładowe pytania:

  •  Jak czuliście się w sytuacji bezpośredniego wyrażania życzeń?
  • Jak to jest być w roli adresatów oczekiwać?
  • W jakim stopniu kierowane do was prośby zaskoczyły was, czy też potwierdziły to, czego sami domyślaliście się poprzez obserwację komunikatów niewerbalnych?
  • W jaki sposób przebiega komunikacja w sposób jawny, a jak w niejawny? Po czym poznać jedną, a po czym drugą formę?
  • Co pomaga, a co przeszkadza w jawnej komunikacji?
  • Co z tym zrobić?
  • Co jeszcze zaobserwowaliście i czego doświadczyliście?
  • Czego jeszcze?
  • Czego jeszcze więcej?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas. Prosimy o kontakt mailowy także w sprawie indywidualnych sesji coachingowych.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Ćwiczenie na integrację – przekazywanie i odbiór pozytywnego komunikatu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 27/12/2012 at 05:00

Ćwiczenie to poprawia komunikację i pokazuje jak nasz przekaz wpływa na pozostałe osoby oraz na nas samych. Polepsza umiejętność mówienia pochwał oraz reagowania i przyjmowania ich. Może być zastosowany jako element integracji w zespole, w którym uczestnicy znają się. Aby wykonać ćwiczenie potrzebne są filiżanki do połowy pełne np. wody, piasku, ryżu itp.

Kolejnym etapem jest wyjaśnienie o co chodzi w zadaniu, czyli przekazanie poniższego tekstu. Następnie każdy z uczestników chodzi po sali i wypowiada pozytywne opinie na temat innych co wiąże się z przesypywaniem zawartości filiżanek z jednej do drugiej.

Wyobrażamy sobie nasze poczucie własnej wartości jako filiżankę. Kiedy jesteśmy z siebie zadowoleni, nasze filiżanki są pełne, kiedy nie – prawie puste. Nasze filiżanki mogą napełniać inni ludzie, mówiąc o nas dobrze. Z kolei my możemy napełniać ich filiżanki, mówiąc dobrze o nich.
Jeśli nasze filiżanki są prawie puste, nie mamy ochoty dzielić się ich zawartością. Filiżanki innych ludzi opróżniają się, kiedy mówimy im rzeczy złe lub bolesne. Jeśli będziemy ciągle opróżniać filiżanki innych, nasze własne też nie będą napełniane. Kiedy mówimy komuś coś dobrego, ale sami w to nie wierzymy, nie napełniamy jego filiżanki. Człowiek ten słucha nas z filiżanką w wyciągniętej dłoni, ale nic do niej nie wpada.” *
* autor nieznany

Na końcu ćwiczenia odpowiedź na pytania:

W jaki sposób przekazywać pozytywne komunikaty?

Jak my je przekazujemy?

Co nam pomaga przekazywać komunikaty?

A co przeszkadza?

Jak się czujemy słysząc je?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Pozytywne nastawienie – model PERMA

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 06/11/2012 at 05:00

Model PERMA został opracowany przez Matina Seligmana, zajmującego się zagadnieniami psychologii pozytywnej i opublikowany w książce „Flourish”. Model ten składa się z pięciu filarów, które wpływają na dobre samopoczucie i jakość życia.

Pozytywne nastawie ma wpływ na nasze życie osobiste i zawodowe dlatego lepiej skupiać się na pozytywnych aspektach życia niż cały czas narzekać. Nie znaczy to, że teraz mamy cały czas być szczęśliwi, ale pozytywne nastawienie pomaga z każdej trudnej sytuacji wyciągać wnioski i dalej działać.

P (ang. Positive Emotion) – Pozytywne emocje
Pierwszym filarem modelu są pozytywne emocje, które oddziaływają bezpośrednio na nasze samopoczucie a dalej na nasze zachowanie.
To w jaki sposób myślimy przekłada się na nasz sposób działania, kreatywność i stopień podejmowania ryzyka.
Nie skupiajmy się zatem i nie oczekujmy najgorszego, ale nauczmy się przyjmować dobro i przyjemność, która cię spotyka.

Każdy ma inną listę pozytywnych emocji dlatego wypisz 5 emocji, które kojarzą Ci się pozytywnie oraz odpowiedz na pytanie: Co sprawia, że czujesz się dobrze?

E (ang. Engagement) – Zaangażowanie
Zaangażowanie w wykonywaną pracę daje poczucie spełniania i satysfakcji. Dodając do tego brak odczuwania upływającego czasu podczas wykonywania czynności otrzymujemy efekt, który nazywa się przepływem flow.

Jeżeli chcesz sprawdzić jakie zadania sprawiają Ci przyjemność i czy Twoja praca znajduje się w tym obszarze przejdź do tego wpisu i wykonaj polecenie.
Zidentyfikuj swoje mocne strony i talenty pomocna w tym będzie analiza SWOT.

R (ang. Positive Relationships) – Pozytywne relacje
Człowiek potrzebuje kontaktu z drugim człowiekiem choćby nawet w minimalnym stopniu. Pozytywne relację wpływają na to, jak się czujemy w obecności drugiej osoby, czy chętnie z nią przebywamy. Wpływają również na nasz sposób komunikacji im pozytywnej jesteśmy nastawieni tym nasz sposób rozmowy jest bardziej przyjazny.
Ważne, aby były to zdrowe relację, w których czujemy się dobrze i pomagają nam wzrastać.

Wypisz 5 osób, z którymi lubisz spędzać czas?
Zastanów się co na to wpływa i na czym opierają się te relacje?

M (ang. Meaning) – Sens
Wynika z czegoś większego niż my. Obszar ten obejmuje pracę, gdzie jako jedna z osób tworzysz system firmy, może dotyczyć środowiska, w którym znajdujesz się i masz np. prawo głosu.
Działalności charytatywnej, w której się spełniasz.
W zależności od osoby „sens” może odnosić się do wiary bądź wynikać z naszego systemu wartości.
Polecam wpis, który pomoże określić wartości.

A (ang. Accomplishment/Achievement) – Wykonanie/Osiągnięcie
Ostatni etap modelu wiąże się z osiąganiem celów oraz poczuciem spełnienia. Warto postawić sobie pytanie: Co chcę osiągnąć?
Co sprawia Ci przyjemność?
Elementem wspierającym osiąganie celów jest bazowanie na doświadczeniu i docenianie tego co już udało się zrobić. Wcześniejsze sukcesy sprawiają, że czujemy się pewni siebie i wierzymy, że nam się uda.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Okno Johari jako element procesu komunikacji

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 30/10/2012 at 05:00

Metoda „The Johari window” jest używana, aby pomóc ludziom lepiej zrozumieć siebie i innych. Stosuje się ją do budowania efektywnych zespołów, zarządzania oraz rozwoju. Opisuje relacje międzyludzkie. Model ten został opracowany przez Joseph Luft i Harrington Ingham w 1955 roku stąd też nazwa „Johari”, która pochodzi od pierwszych części ich imion.

Metoda ta stosowane jest również jako ćwiczenie, w którym rozdaje się uczestnikom listę 56 przymiotników. W pierwszym etapie ćwiczenia zadaniem jest przyporządkowanie tych przymiotników do odpowiednich okien. Następnie to pozostali uczestnicy przyporządkowują przymiotniki do danej osoby. Im bardziej się one pokrywają na obu listach tym dana osoba znajduje się w pierwszym obszarze, czyli obszarze otwartym.

Model ten został przedstawiony jako obszar podzielony na cztery części zwane oknami.

Pierwszy obszar – „obszar otwarty” – to część, w której znajduje się wszystko co o sobie wiemy i co inni o nas wiedzą. Znajdują się tu nasze cechy, uczucia, zachowania, wiedza, umiejętności i talenty, których jesteśmy świadomi oraz które znają inni. Te informacje sami przekazujemy, czyli komunikacja kierowana jest „na zewnątrz.” Przekazujemy je z pełną świadomością. Okno to stopniowo zwiększa się wraz ze wzrostem znajomości i zaufanie.

Drugi obszar – „obszar ślepy” – to część, której my nie jesteśmy świadomi, ale innym znają ją. Obszar ten jest często obszarem problematycznym, wynika z „rozmytego” obrazu o sobie, braku akceptacji siebie, nieumiejętności przyjmowanie krytyki itp. W tym obszarze wymienić należy także nasze zachowania, których nie jesteśmy świadomi, ale są one widoczne a nawet zdarza się często, że mają wpływ na innych.

Trzeci obszar – „obszar ukryty” – to okno, w którym znajduje się to co ja wiem na swój temat, ale inni nie wiedzą. Informację znajdujące się w tym obszarze z różnych powodów nie są ujawniane. Często uważamy te informację za wstydliwe bądź takie, które wykazują nasze słabości. Okno to stopniowo zmniejsza się wraz ze wzrostem zaufania.

Czwarty obszar – „obszar nieznany” – to obszar, który nie jest znany dla Ciebie oraz innych. Informacje te ujawniają się w procesie poznawania siebie. Obszar ten zmienia się wraz z informacjami zwrotnymi, które otrzymujemy oraz poprzez obserwację naszych zachowań w trakcie nowych sytuacjach.

 OBSZAR OTWARTY

„ja wiem i inni wiedzą”

 

OBSZAR ŚLEPY

„tylko inni wiedzą”

 

OBSZAR UKRYTY

„tylko ja wiem”

 

 

OBSZAR NIEZNANY

„nikt nie wie”

 

 

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Ćwiczenie z umiejętności komunikacyjnych

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 25/10/2012 at 05:00

Do wykonania ćwiczenia potrzebne są co najmniej dwie osoby. Zadanie jest przydatne w sytuacji chęci sprawdzenia umiejętności komunikacyjnych, czyli w jaki sposób się komunikujesz, jaką postać ma przekazywana przez Ciebie informacja oraz w jaki sposób odbierasz i rozumiesz przekazywany komunikat.
Ćwiczenie może składać się z dwóch części. W pierwszej części – osobie, która będzie przekazywała instrukcję nie można zadawać pytań. W drugiej już jest taka możliwość.

Sposób wykonania ćwiczenia:

1. Potrzebne są kartki i długopisy dla każdej z osób uczestniczących w zadaniu.

2. Następnie należy dokonać podziału na dwie grupy: osoby, które będą rysować oraz osobę instruującą.

3. Kiedy osoba instruująca jest już gotowa, daje znak pozostałym i rysuje na swojej kartce w taki sposób, żeby inni nie widzieli, co właśnie powstaje. W trakcie rysowania, objaśnia i informuje, co narysowała lub co właśnie powstaje. Reszta podąża za osobą mówiącą i rysuje to, co zrozumiała (każdy na swojej kartce). Osoba instruująca może narysować ciąg figur geometrycznych: kwadraty, prostokąty, trójkąty, koła,itp., ale nie mniej niż 4 figury. Jeżeli są dostępne kredki lub kolorowe pisaki, może użyć także kolorów. Grupa nie możne zadawać pytań.

4. Druga część polega na tym, że wszystkie osoby, które uczestniczyły w pierwszej części zadania – otrzymują kolejne kartki bądź odwracają te, które ostatnio używały  i rysują jeszcze raz ten sam rysunek, ale z możliwością zadawania pytań osobie, która przekazuje instrukcje.

5. Na końcu zostają porównane rysunki osób, które rysowały z osobą instuującą.

Na koniec wszyscy uczestnicy odpowiadają na pytania:
W jaki sposób się komunikujesz?
W jakim stopniu udało Ci się wykonać ćwiczenie poprzez narysowanie dokładnie takiego samego rysunku, jaki wykonała osoba instruująca?
Co pomaga a co przeszkadza w wykonywaniu ćwiczenia?
Która część była łatwiejsza a która trudniejsza? Z pytaniami czy bez pytań?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

O komunikacji

In Komunikacja międzyludzka, Wpisy naszych gości on 21/10/2012 at 05:00

Paul Watzlawick, terapeuta rodzinny i systemowy sformułował pięć ciekawych reguł komunikacji, poniżej trzy z nich:

1. Nie można się nie komunikować
Wyobraź sobie sytuację, że wygłaszasz krótką prezentację przed swoim kolegą i gdy kończysz on milczy. Jak byś się wtedy poczuł, jeśli liczyłeś, że udzieli ci informacji zwrotnej jak wypadłeś? Pomimo tego, że kolega nie mówi nic, jego brak słów jest również komunikatem, który coś oznacza.
Ludzie przebywając ze sobą porozumiewają się werbalnie, czasem wykonują pewne pozy, gesty, mają mimikę, zawsze jednak zachowują się. Nie ma możliwości „nie zachowywania się” i tym samym nie można się nie komunikować. Nawet jeśli ktoś nie komunikuje się w standardowy sposób, nie znaczy to, że nie wywiera on wpływu na innych.

2. Każdy komunikat zawiera w sobie aspekt relacyjny
Każdy komunikat składa się z dwóch aspektów pierwszy z nich – najczęściej werbalny – to treść, drugi zazwyczaj niewerbalny to sposób w jaki nadawca chce by odbiorca odebrał komunikat. Zatem dwa komunikaty o takich samych zawartościach treściowych mogą znaczyć coś zupełnie innego właśnie poprzez aspekt relacyjny, który jest do nich dołączony. Komunikat, którego aspekt relacyjny nie pasuje do jego aspektu treściowego może powodować u odbiorcy dysonans.

3. Subiektywnie widziana przyczynowość w komunikacji wpływa na nasze relacje
Załóżmy, że mamy małżeństwo, w którym występują problemy komunikacyjne: żona uskarża się na to, że mąż jej nie słucha, a mąż mówi, że nie słucha, bo żona mówi ciągle o tym samym. Żona odpowiada, że mówi ciągle o tym samym, bo mąż jej nie słucha. Gdzie jest początek tej historii albo kto jest winien problemom komunikacyjnym? Watzlawick mówi, że nie ma to żadnego znaczenia, i aby rozwiązać problem należy wyjść po za poziom przyczynowości do metakomunikatora.

Autorka wpisu:

Milena Sawczuk – Psycholog, psychoterapeutka, były menedżer. Absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Podyplomowych Studiów Coachingu w Szkole Głównej Handlowej. Prowadzi konsultacje, psychoterapię i coaching dla klientów indywidualnych oraz zajęcia dla grup.

Podstawowy model komunikacji

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 18/10/2012 at 05:00

Model Berlo’s SMCR jest podstawowym modelem komunikacji zidentyfikowanym przez Shannon i Weaver w 1949 r., następnie zmieniony przez Davida Berlo. Określa on interakcję zachodzącą między osobą mówiącą i słuchającą bądź między tym co jest napisane a tym co odbiorca może przeczytać.
Skrót od: S (ang. Source) – źródło, M (ang. Message) – przekaz, C (ang. Channel) – kanał, R (ang. Receiver) – odbiorca

Model ten składa się z wielu elementów.

S (ang. Source) – źródło
Źródło, czyli nadawca informacji, który chce przekazać swoje myśli.
Odbywa się to z użyciem poniższych elementów.

Kto jest inicjatorem procesu komunikacji?

Co chce przekazać?

Umiejętności komunikacyjnych
Aby komunikacja była zrozumiała potrzebne są umiejętności komunikacyjne, które pozwolą innym zrozumieć przekaz. Osoba, aby była słychana powinna mówić wyraźnie, robić przerwy w odpowiednich miejscach.

Postawy
To wrażenie, jakie wywiera osoba mówiąca oraz jej umiejętności zainteresowania słuchacza.

Wiedzy
Znajomość tematu, ale nie chodzi tu ilość certyfikatów tylko klarowność i rzeczowość informacji.

Systemu społecznego
Obszar ten obejmuje uczucia, wartości, przekonania, przekonania religijne i kulturowe drugiej osoby.

Kultury
Odnosi się do szeroko pojętej kultury, religii oraz tradycji i miejsca gdzie dana informacja jest przekazywana.

M (ang. Message) – wiadomość/przekaz
Moment kiedy przekaz z myśli przekształca się w słowa.

Jaka jest treść wiadomości?

Zawartości
Prosty przekaz, który od początku do końca zawiera przekazywaną informcję. Staranne dbanie o treść wypowiedzi, o to aby była jasna i sensowna.

Elementów
Komunikacja, na którą składają się gesty, mimika, ruchy ciała, czyli cała mowa ciała. Wszystko to pomaga przekazać komunikat w sposób wiarygodny, o ile gesty są zgodne ze słowami.

Traktowania
To nastawienie z jakim zostaje przedstawiona informacja. Odzwierciedla wiarygodność (co do) tego co mówimy.

Struktury
Konstruowany przekaz uporządkowany i logiczne przedstawiony.

Kodu
Kod wiadomości to (znaczy) połączenie języka, gestów, mowy ciała, kultury a nawet innych przekazów jak np. muzyki. Wszystko to składa się na proces przekazywania wiadomości.

C (ang. Channel) – kanał
To pięć zmysłów, które używamy, aby się ze sobą komunikować.

Jaki jest kanał, którym została dostarczona informacja?

1) słuch
2) wzrok
3) dotyk
4) zapach
5) smak

R (ang. Receiver) – odbiorca

W jaki sposób przekazana informacja została zrozumiana?

W momencie otrzymania informacji odbiorca stara się ją zrozumieć co zostało powiedziane, a następnie na nią odpowiednio reaguje.

Odbiorca powinien posiadać podobne elementy co nadawca, czyli umiejętności komunikacyjne, postawę, wiedzę, system społeczny. Wtedy komunikacja będzie przebiegała prawidłowo.

Z drugiej strony umiejętności komunikacyjne po stronie „Źródła” będą prawidłowe, gdy po stronie „Odbiorcy” będą tożsame umiejętności słuchania.

Model ten jest prosty i nie uwzględnia ważnych kwestii takich jak: bariery komunikacyjne, hałas czy informacja zwrotna.
Pomija również szósty zmysł człowieka jakim jest rozumienie, myślenie czy analizowanie treści, która do niego dociera.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Cisza jako narzędzie w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu, Komunikacja międzyludzka on 13/09/2012 at 05:00

W czasach, w których żyjemy brakuje ciszy. Z każdej strony “bombardowani” jesteśmy nowymi informacjami, reklamami, produktami, poradami…
Dlatego praca z ciszą podczas coachingu może przynieść niesamowite efekty, gdyż dajemy wtedy Klientowi czas na zatrzymanie się i doświadczenie tego co jest w nim a być może też stawiamy go nowej sytuacji.

Cisza najlepiej w połączeniu z aktywnym słuchaniem jest podstawową umiejętnością i potężnym narzędziem w pracy coacha. Może okazać się kluczowym elementem procesu i być wstępem do jakiegoś przełomowego momentu.

Podczas tego czasu Klient może dojść do punktu, o którym wcześniej nie wspominał a nawet nie brał go pod uwagę. Dzięki tym informacją mogą ujawnić się przekonania i wartości Klienta inne niż rozważał do tej pory a mające ogromy wpływ na jego życie.

Jeżeli np. zostało zadane pytanie i zapadła cisza może oznaczać to, że Klient nie zrozumiał pytania lub myśli nad odpowiedzią. Jeżeli myśli nad odpowiedzią – wtedy jako coach nie śpiesz się, daj tyle czasu ile będzie potrzebne. Może ta cisza jest ty, czego w danej chwili Klient potrzebuje najbardziej.

Może się zdarzyć, że zadając pytanie po to, aby przerwać ciszę doprowadzisz do zmiany lub zatrzymania procesu myślowego, który dzieje się w głowie Klienta. Dlatego ważne jest w pracy ciszą, aby zadane pytanie było pytaniem neutralnym np.:

Co jest teraz w Tobie?
Czy czujesz, że to coś ważnego?
Co chcesz z tego wziąć?

Cisza, szczególnie trudna jest dla coachów, którzy są na początku drogi i zaczynają rozwój swoich umiejętności i stylu, gdyż wydaje im się ona nienaturalna. Podczas niej zaczyna pojawiać się u coacha dialog wewnętrzny a dalej napięcie i stres, co może przenosić się także na Klienta. Przykładowy dialog: „Co on o mnie pomyśli”, „Powinienem coś powiedzieć”, „Gdybym był dobry, wiedziałbym co powiedzieć”.
Wtedy to, coach zaczyna skupiać się bardziej na sobie niż na Kliencie.

Ważne jest tymczasem wsłuchanie się w siebie i zaobserwowanie, co się dzieje z nami kiedy zapada cisza? Cisza, która trwa dłużej niż kilka sekund. Warto doświadczyć tego stanu, bo właśnie w tych momentach Klient powinien mieć pewność, że jesteśmy z nim, a okazać to możemy wspomagając się mową ciała np.: potakując głową, będąc cały czas skupionym i zainteresowanym Klientem.

Nie możemy domyślać się, co dzieje się z Klientem w momencie kiedy zapada cisza, ale możemy z nim być i podążać za nim. To Klient interpretuje to, co się zadziało, wyciąga wnioski i łączy je z celem, cały czas biorąc odpowiedzialność za podejmowane decyzje.

Postawą pracy z ciszą jest prawidłowo zbudowana relacja, oparta na szacunku i zaufaniu.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

%d blogerów lubi to: