coaching4smart

Tożsamość w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 03/08/2015 at 05:00

Kiedy pracujemy z Klientem w coachingu powinniśmy uzupełniać wiedzę psychologiczną. Wiem, wiem, że ciągle słyszymy, że coach nie musi być psychologiem i jest to prawda, ale moim zdaniem pomimo to powinien rozumieć i uzupełnić swoją wiedzę na tyle, na ile jest to mu potrzebne w coachingu. Zgłębiać należy to, co rozwija i co pozwala efektywniej pracować. Poza tym coach powinien być ciekawy ludzi oraz otaczającego świata i na bieżąco się uczyć, jak też obserwować.

Jednym z takich ważnych elementów psychologii niezbędnym w pracy coacha jest moim zdaniem poznanie faz rozwoju człowieka.

Według Erika Eriksona rozwój człowieka można podzielić na 8 okresów:

Faza rozwojowa Biegun pozytywny Biegun negatywny Cnota podstawowa
1 (do 18 miesięcy) podstawowa ufność podstawowa nieufność Nadzieja
2 (do 3 lat) autonomia wstyd i zwątpienie Wola
3 (3-5 lat) inicjatywa poczucie winy Stanowczość
4 (6-12 lat) pracowitość poczucie niższości Kompetencja
5 (12-18 lat) tożsamość rozproszenie tożsamości/pomieszanie ról Wierność
6 (18-30 lat) intymność i oddalenie zaabsorbowanie sobą Miłość
7 (30-60 lat) generatywność stagnacja Troska
8 (powyżej 60 lat) integralność rozpacz i rozgoryczenie Mądrość

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Teoria_rozwoju_psychospo%C5%82ecznego, własne uzupełnienia.

W każdej chwili życia budujemy swoją tożsamość, to kim jestem? Każdy z etapów ma swoje zadanie rozwojowe i w wyniku jego przeżycia, człowiek osiąga pewną dojrzałość.

Budowane tożsamości różnią się między sobą, w zależności od zadawanych pytań i znalezionych rozwiązań. Rozwiązanie konfliktu pomiędzy biegunem pozytywnym i negatywnym oraz położenie kolejnej cegły w budowli życia pozwala na końcu osiągnąć spełnienie, bądź przeżyć rozpacz i rozgoryczenie. Jakość pytań jest inna u dziecka w wieku 6 lat i u osoby starszej w wieku 60 lat.

Zakłada się, że 0statnia faza, czyli integracja lub rozpacz i rozgoryczenie jest dopełnieniem, gdyż pojawia się pełen kształt „budowli życia”. Każda decyzja, podjęta na kolejnym etapie życia, wpływa na ostateczny wynik i „jakość” budowli.

Jeżeli pod koniec życia, jesteśmy przekonani, że dokonaliśmy dobrych wyborów to pojawia się samoświadomość spełniania. Jest to etap osiągnięcia tzw. mądrości życiowej, ale też zyskania oświecenia, że pomimo istnienia wielu opcji, człowiek dokonał właściwych wyborów i jest zadowolony ze swojego życia. Uważa się, że ważne jest na tym etapie, aby człowiek pozostawił po sobie ideę, bądź spuściznę. To może być firma, wartości, majątek przekazywany z pokolenia na pokolenie, dzieci, wnuki, … Chodzi o namacalny „owoc” życia.

Człowiek, który na końcu życia żałuje swoich wyborów, chciałby cofnąć czas i dokonać w nim zmian, zwykle osiąga stan rozpaczy i rozgoryczenia.

Życzę przeżycia wszystkich etapów życia tak, aby nie żałować, ale osiągnąć pełnię życia!

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: