coaching4smart

Archive for Marzec 2014|Monthly archive page

Praca z metaforą w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 31/03/2014 at 05:00

Na temat pracy z metaforą, pojawiały się już wpisy na naszym blogu. Dzisiaj kolejny.

Na początek kilka słów opisu o metaforze:

„Stosując metaforę, człowiek nieco dystansuje się od problemu i może na niego spojrzeć z boku. Czasem zamiast powiedzieć „nie umiem tworzyć relacji z ludźmi” łatwiej jest powiedzieć „moje relacje przypominają te z lekkich komedii – są powierzchowne i niewiele znaczące” lub w miejsce wyznania „nie potrafię osiągać celów” użyć porównania do budowania domku z klocków, z tym, że po ułożeniu 10 klocków siły wyczerpują się. Użycie metafory w takich przypadkach jest bezpieczne i bardziej komfortowe .

W języku greckim „metaphora” oznacza „nabrać dystansu, przełożyć w inne miejsce”. W literaturze to przenośnia, praktyka polegająca na opisaniu przedmiotu lub idei poprzez słowo, które dzięki analogii określa inny przedmiot lub idee. Właśnie tak nauczono nas myśleć o metaforze w szkole: jako o literackim, poetyckim środku wyrazu, właściwości słowa stosowanym do celów artystycznych i retorycznych.

Jak piszą językoznawca George Lakoff i filozof Mark Johnson w książce pod tytułem „Metaphors We Live By”(Metafory, którymi żyjemy):

„Istotą metafory jest zrozumienie i postrzeganie jednej rzeczy za pomocą innej. We wszystkich aspektach życia opisujemy naszą rzeczywistość poprzez metafory,  a następnie przystępujemy do działania w oparciu o metafory. Wyciągamy wnioski, określamy cele, podejmujemy wyzwania, planujemy działania, a wszystko to  w oparciu o to, w jaki sposób częściowo strukturalizujemy nasze doświadczenia, świadomie i nieświadomie, poprzez metafory.”

Po co klientowi metafora?

  • Metafora chwyta istotę danego doświadczenia. Na przykład, kiedy nasz klient  powiedział: „podejmowanie decyzji jest jak chodzenie do dentysty”, powód dlaczego odwleka z ich podejmowaniem stał się natychmiast oczywisty.
  • Metafora to aktywny proces stanowiący klucz do zrozumienia samego siebie, innych ludzi, a także świata, który nas otacza. Użycie metafory – bez względu na to, jaki jest jej cel – jest doskonałym punktem wyjścia do zrozumienia przez klienta problemu, który zobrazował. Coach poprzez odpowiednie pytania dotyczące użytej metafory pomaga mu uświadomić sobie powiązania między przywołanym obrazem i realną sytuacją klienta. Pytania, które mogą paść to np., „co by się stało, gdybyś otworzył pierwsze drzwi”, „co cię powstrzymuje przed otwarciem tych drzwi” itp. Coachowany może zobaczyć siebie w tej metaforze – jak funkcjonuje i jakie ograniczenia napotyka.
  • Metafora nie musi się ograniczać do sformułowań werbalnych. Według mnie, może to być jakakolwiek rzecz, mająca symboliczne znaczenie dla danej osoby. Może to być  zachowanie, rysunek, logo, budynek itd. Innymi słowy, cokolwiek dana osoba mówi, widzi, słyszy, czuje bądź robi, jak również to, co sobie wyobraża, może zostać wyrażone i zrozumiane za pośrednictwem metafory.„*

Przykładowy sposób wykonania ćwiczenia:

Użyj dwóch kartek papieru, kredek, długopisu, mazaków, pióra lub po prostu gotowej aplikacji.

Zastanów się teraz, co chcesz zmienić? Może relacje z klientami, współpracownikami, bliskimi, sposób działania firmy, etc.  Nazwij w kilku słowach zmianę i zapisz w czasie teraźniejszym tak, jakby była już faktem. Następnie narysuj metaforyczny obraz stanu obecnego, czyli tak jak obecnie to wygląda. Po czym zastanów się, jak chcesz żeby wyglądał metaforyczny stan docelowy (po zmianach) i narysuj to.

Gdy masz już dwa obrazy (stanu obecnego/realną sytuacją i docelowego), porównaj je i odpowiedz na przykładowe pytania:

Jakie są podobieństwa między nimi?

Co już masz?

Jakie są różnice?

Co to oznacza?

Co chcesz z tym zrobić?

Jakich chcesz naprawdę dokonać zmian?

Po co chcesz to zrobić?

Jakie będą skutki osiągnięcia zmiany?

Co Ci to da?

Kiedy chcesz to zrobić?

Z kim?

Jak?

Kiedy już to wszystko wiesz, jaki będzie Twój następny krok?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

*http://wasylow.com/narzedziownia/to-mi-przypomina-czyli-jak-dziala-metafora-w-coachingu/

Reklamy

Bajka o tajemnicy życia

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 28/03/2014 at 05:00

Przeczytaj proszę opowieść, a następnie pisemnie odpowiedz na parę pytań (mogą to być odręczne notatki). Sądzę, że zajmie Ci to ok. 5 minut.
A zatem…

Bardzo dawno temu żył sobie człowiek, który przez wiele lat próbował odkryć tajemnicę życia. Pewnego dnia mądry pustelnik wskazał mu studnię, która zawierała w sobie odpowiedź, jakiej człowiek tak gorliwie poszukiwał.

Mężczyzna pobiegł do studni i zapytał:

– Co jest tajemnicą życia?

Z głębokości przypłynęła odpowiedź:

– Pójdź na rozstaje wsi, tam odnajdziesz to, czego szukasz. Przepełniony nadzieją mężczyzna udał się tam i Zobaczył trzy małe budki: w jednej sprzedawano jakieś pręty, w drugiej drewno a w trzeciej metalowe części. Nie wydawało mu się, aby cokolwiek w tej okolicy mogło wyjawić mu tajemnicę życia.

Rozczarowany człowiek powrócił więc do studni, aby otrzymać wyjaśnienie. Studnia odpowiedziała mu:

– Zrozumiesz wszystko we właściwym czasie. Mężczyzna zaprotestował, ale odpowiedź, którą otrzymał, była jedynie echem jego sprzeciwu.

Myśląc, że został oszukany, powrócił do domu i kontynuował swoje poszukiwania.

Z biegiem czasu zapomniał o tym zdarzeniu, aż tu pewnej nocy, podczas gdy przechadzał się w świetle księżyca, u-słyszał dźwięk sitary (orientalny instrument muzyczny), który przyciągnął jego uwagę.

Była to cudowna muzyka, grana z wielkim znawstwem i uczuciem.

Zachwycony muzyką człowiek zaczął iść w stronę głosu: zobaczył ręce muzyka, które zręcznie przesuwały się po strunach, zobaczył sitarę: wtedy zrozumiał wszystko i krzyknął z radości. Sitara wykonana była z metalowych drutów i części połączonych między sobą drewnem, dokładnie takim, jakie widział w trzech budkach na rozstaju wsi, na które wówczas nie zwrócił najmniejszej uwagi.

 

* * *

Życie jest podróżą. Idziesz przez nie krok po kroku. Jeśli każdy twój krok jest wspaniały, jeśli każdy twój krok jest ciekawy – to takie też będzie całe twoje życie. Nie będziesz wtedy nigdy podobny do człowieka, który dotarł do śmierci a nie znał wcale życia.

Nie pozwól, aby umknęło ci cokolwiek. Nie oglądaj życia zza pleców innych osób. Spoglądaj mu zawsze prosto w oczy. Nie mów w imieniu twoich dzieci. Uchwyć raczej ich twarz w swe dłonie i wtedy z nimi rozmawiaj.

Nie obejmuj jedynie ciała, obejmuj osobę. Czyń to od zaraz. Nie marnuj uczuć, intuicji, pragnień, wzruszeń, myśli, spotkań, nie marnuj niczego. Pewnego dnia odkryjesz jak wielkie i nieodzowne było wszystko.

Ucz się każdego dnia czegoś nowego o sobie i o innych.

Każdego dnia odkrywaj piękno, którym jest przepełniony nasz świat. Nie dopuść, by cię przekonano, że jest na odwrót. Przypatruj się kwiatom. Zauważaj ptaki. Wsłuchuj się w wiatr. Smakuj potrawy i doceniaj je. Wszystkim dzieł się z innymi.

Największe uszanowanie, jakie można komuś okazać, to zaproponować mu:

– Spójrz na ten zachód słońca.

Bruno Ferrero

 

I teraz pytania:

Co czujesz po przeczytaniu?

Jaka mądrość płynie dla Ciebie z tej bajki?

Co chcesz z tej bajki wziąć dla siebie?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

 

Po co?, Czy?, Dla kogo?, Dlaczego?, Jak?

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 24/03/2014 at 05:00

Kiedy pojawia się chęć dokonania zmiany, u większości ludzi pojawia się pytanie: Jak to zrobić?, Z kim?, Z jakich materiałów? Całość energii jest kierowana na działanie. Nie ma już pytań: Czy?, Po co?, Dlaczego?, Dla kogo? Jest chwilowe „zauroczenie” i rzucana jest właśnie wykonywana praca, bo pojawia się kolejne wyzwanie! W ten sposób nie są kończone zadania, bo właśnie pojawiła się kolejna podnieta!

Dzisiaj zaproponuję inny sposób przeprowadzenia zmiany:

  • Najpierw (zanim zaczniesz podejmować jakikolwiek działania) zastanów się: Po co? W tym celu można wykonać ćwiczenie, które pojawiało się na naszym blogu.
  • Wyposażony w tę widzę zastanów się: Czy wykonanie tego przybliży Cię do realizacji Twoich celów, czy oddali? Czy chcesz to zatem zrobić?
    Można też użyć w tym momencie techniki zwanej Diamentem Kartezjańskim.
  • Następnie, w razie pozytywnej odpowiedzi, zastanów się dopiero: Jak?, Z kim? W jaki sposób?, itp. lub użyj techniki zwanejZłote” pytania.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Bajka o słońcu i wietrze

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 21/03/2014 at 05:00

Przeczytaj proszę opowieść, a następnie pisemnie odpowiedz na parę pytań (mogą to być odręczne notatki). Sądzę, że zajmie Ci to ok. 5 minut.
A zatem…

„Pewnego dnia słońce i wiatr mocno kłócili się ze sobą o to, kto jest silniejszy. Wiatr powiedział : “Widzisz tego starego człowieka w płaszczu? Założę się, że potrafię zedrzeć z niego ten płaszcz szybciej niż ty.”
Słońce schowało się więc za chmurami, a wiatr zaczął wiać mocniej i mocniej, aż wreszcie przybrał siłę huraganu. Jednak im mocniej wiał, tym bardziej starzec otulał się płaszczem.
Wreszcie wiatr zrezygnował i ucichł. Wtedy słońce wyszło za chmur i uśmiechnęło się przyjaźnie do człowieka. Natychmiast otarł czoło i zdjął płaszcz. Słońce udowodniło wiatrowi, że delikatność i przyjazne podejście są zawsze silniejsze niż furia i siła.”

Autor: Ezop z Grecji

I teraz pytania:

Co czujesz po przeczytaniu?

Jaka jeszcze mądrość płynie dla Ciebie z tej opowieści?

Co chcesz z tej opowieści wziąć dla siebie?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas. Prosimy o kontakt mailowy także w sprawie indywidualnych sesji coachingowych.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Mapa podróży bohatera – narzędzie coachingowe

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 17/03/2014 at 05:00

Zarządzanie własnym życiem Joseph Campbell określił mianem Podróży bohatera, czy terminem monomit.

W coachingu jest to metoda wykorzystywana do pracy z Klientami, którzy chcą wprowadzić zmiany w swoim życiu sięgające poziomu tożsamości, a nawet misji i wizji.  Chodzi o życie pełne sensu i znaczenia.

Podróż bohatera to metafora, która odnosi się do poszukiwania sposobu budowania pomyślnej dla Klienta przyszłości oraz walki z niepewnością zmiany. W celu odbycia Podróży bohatera, czyli Klienta należy stworzyć mapę. Na początek należy zastanowić się i nazwać, na czym na polegać zmiana/jaki to projekt/jakie wyzwanie. Chodzi o usłyszenie i przyjęcie wezwania, które płynie głęboko z duszy człowieka, a które odnosi się do tożsamości Klienta, jego celu istnienia czy misji.  

W pojęciu Campbella wyzwanie jest „demonem”, któremu Klient chce stawić czoła. „Demon” nie jest w tym przypadku wcieleniem zła, ale rodzajem „siły”, której Klient/Bohater musi stawić czoła, nauczyć się walczyć albo ją zaakceptować. „Demon” jest czasem wewnętrznym lękiem lub cieniem, z którym Klient chce się uporać. Demon to coś, czemu Bohater chce się przeciwstawić się. „Demon” jednak może też kusić lub chcieć zaprzeczyć bohaterstwu. Może to być inna osoba lub grupa, uzależnienie lub cierpienie psychiczne, traumatyczne wydarzenie lub trudne wyzwanie. Generalnie walka z „demonem” może mieć charakter zewnętrzny, wewnętrzny lub oba naraz. Bohater może ulec „demonowi” i stać się „ofiarą” lub stawić mu czoło i ruszyć w podróż. Wezwanie do rozpoczęcia drogi wiązać się może z poczuciem braku czegoś ważnego i z poszukiwaniem. Bohater tęskni za czymś, co trudno określić i czego na pewno nie ma w świecie, w którym dotychczas żyje. Gdzieś w głębi siebie odkrywa, że istotne jest dla niego również poczucie przeznaczenia, istnienie sił, które są mocniejsze od woli Bohatera. Wezwanie do podróży pojawia się nieraz w tragicznych okolicznościach takich jak sytuacja kryzysowa. W tej mitycznej podróży ważna jest pomoc. Każdy bohater spotyka więc na swojej drodze nauczyciela lub mądrego pomocnika, dzięki któremu Bohater zdobywa mądrość oraz magiczne moce, które są mu niezbędna na Drodze. Sama podróż ma wiele etapów oddzielonych progami, a na każdym z nich stoją strażnicy progów, który trzeba pokonać.

Monomit/bohater według Campbella przeżywa poszczególne fazy wyprawy. Te fazy zostały wyodrębnione z większości opowieści, mitów i legend. Oto te etapy:

  • Wyprawa bohatera ma swój początek w zwyczajnym świecie.
  • Nagle bohater jest wezwany do stawienia czoła wyzwaniu, czyli przejścia w niezwykły świat dziwnych mocy i zdarzeń (zewnętrzny „demon”).
  • Jeśli bohater podejmie to wezwanie, musi stanąć w obliczu zadań i prób (zderzyć się z wewnętrznym „demonem/i”). Niekiedy bohater przechodzi przez te próby samodzielnie, w innych przypadkach odbywa się to z czyjąś pomocą.
  • W kulminacyjnym momencie bohater musi przetrwać najcięższą próbę, często dzięki doświadczeniom, jakich doświadczył podczas wyprawy.
  • Jeśli bohater przetrwa, to może uzyskać wielki dar (cel lub korzyść), którego efektem jest samowiedza, czyli samoświadomość, ale też poczucie panowania na sobą, poczucie własnej wartości, czy osiągnięcia pełni. Wówczas bohater musi zdecydować, czy wrócić z tą korzyścią (do zwyczajnego świata), stając przed koniecznością pokonania przeciwności w drodze powrotnej. Jeśli bohaterowi powiedzie się powrót, korzyść lub dar mogą być użyte do uczynienia świata lepszym.
  • Jeśli na którymkolwiek etapie się zawaha i zechce powrócić, to zamienia się w kamień lub słup soli.

Przykładowy sposób wykonania ćwiczenia:

Jeżeli jest taka możliwość, najlepiej, żeby całość tej historii i jej opowieści została przedstawiona w formie rysunków. Kolejne odpowiedzi na pytania mogą być jej elementem.

  • Zwyczajny świat

Zastanów się, na czym polega Twój obecny, zwyczajny świat. Gdzie, kiedy, jak? Co jest ważne? Kto jest z Tobą? Kim Ty jesteś?

Najlepiej wyrazić to w formie rysunku, na którym zostanie opisany dzisiejszy stan lub stan sprzed pojawienia się ważnego dla Klienta wydarzenia.

  • Zew przygody

Teraz zastanów się, na czym polega problem/wyzwanie, które zakłóca porządek przedstawionego przez Ciebie świata i wobec którego nie możesz być obojętny. Co jest sednem? O co nie chcesz, żebym Cię zapytała?

  • Wybór Bohatera

Zastanów się, przed jakim stroisz wyborem. Zdecyduj, w jaki sposób chcesz się dokonać zmiany oraz rzucić się w nurt przygody? Jakie są korzyści i konsekwencje podjęcia działań? Jakie są korzyści i konsekwencje pozostawienia sytuacji bez zmian? Jakie są za i przeciw? Co jest dla Ciebie ważne?

Można w tym miejscu skorzystać również z narzędzia coachingowego Diament kartezjański.

Pomyśl, w oparciu o posiadane informacje co chcesz zrobić?

  • Mądry nauczyciel lub starzec

Jeżeli Twoja odpowiedź jest twierdząca i chcesz podjąć wyzwanie, zwykle w różnych sytuacjach nieodzowna staje się widza i doświadczenie innych ludzi. Mentorem może być dla siebie sam Bohater, ale też przyjaciel, nauczyciel, zleceniodawca, który doradzi jakie działania powinny być podjęte. 

Zastanów się teraz, z czyjej wiedzy i umiejętności możesz skorzystać? Co podpowiada Ci intuicja? Jakimi zasobami, wiedzą, umiejętnościami, etc. już dysponujesz? Czego jeszcze nie wiesz? Co chcesz z tym zrobić? Wymień kogoś, kogo podziwiasz. Co on/ona zrobiłby na Twoim miejscu?

  • „Nowy” świat

Bohater, który wyrusza w drogę, porzuca dotychczasowy świat. Oznacz to konieczność poznania zasad, którymi kieruje się „nowy” świat, czymś co trzeba poznać by móc z tym walczyć. Często oznacza to wejście w „dworskie” intrygi, wyruszenie na szlak, przyłączenie się do tajnej organizacji, etc.

Odpowiedz na pytania, jakie planują zasady w nowych warunkach? Co jest ważne? Co jest jeszcze ważne? Co jeszcze więcej jest istotne w tej nowej sytuacji? Na co lub kogo warto zwrócić jeszcze uwagą?

  • Próby, własne słabości, sprzymierzeńcy i wrogowie

Zastanów się wchodząc w „nowy” świat komu/czemu musisz/chcesz stawić czoła. Jakim przeciwnościom zewnętrznym i wewnętrznym? Co Ci pomoże? Jakie są konsekwencje Twoich czynów? Jakie wybierasz sposoby działania? Wyobraź sobie przez moment, że Twoja sprawa została rozwiązana. O ile świat jest inny? Co się zmieniło? Jakie jest najprostsze wyjście z sytuacji?

  • Jaskinia mroku

Pomyśl teraz: Kto jest Twoim głównym „wrogiem”? Gdzie czujesz opór? Jakie odczuwasz napięcia? Co chcesz z tym zrobić?

  • Cierpienie

To element, który ma dodać siły Bohaterowi w dalszej drodze. Często pierwsze starcie z wyzwaniem kończy się połowiczym sukcesem, bądź klęską? Materia, ciało zwycięża nad duchem. Pojawia się czasem ból, który trzeba zwyciężyć. Wróg jest silny i w rzeczywistości stanowi olbrzymie wyzwanie. Czasem wydaje się, że coaching załatwi wszystko. Cel zostanie osiągnięty bez wyrzeczeń, może nawet cierpienia. A tak czasem nie jest. Plan, który ma prowadzić do celu wymaga wyrzeczeń, konsekwencji w działaniu i umiejętności podniesienia się po pierwszym nieudanym razie. Porażka to też naturalny element działania.

A teraz zastanów się: Co będzie, jeżeli spotka Cię klęska lub kiedy opadniesz z sił? Kiedy zdarzy się pierwsza porażka, co się wtedy stanie? Co będzie dla Ciebie motywacją do działania? Jak bardzo naprawdę jest to to dla Ciebie ważne? Jakie wdrożysz wtedy sposoby działania?

  • Poszukiwanie siły

Podczas walki Bohater poznał swoje, ale też wroga najsilniejsze cechy. Odkrył też słabości. Czas na wybór drogi, która wykorzysta zarówno mocne strony, jak też słabe punkty wyzwania. Bohater odnajdzie siłę i wiedzę dzięki której kolejnym razem nie da się zaskoczyć. Tak, jak w przypadku strategii Walta Disney’a, czas przejrzeć plan jeszcze raz. 

Zastanów się jeszcze: Jakie są słabe strony całej opowieści? Czego w planie/działaniu brakuje? Co do siebie pasuje, a co wyklucza? Jakie mogą pojawić się przeszkody? Co nie zostało wzięte pod uwagę? Co daje siłę?  Jakie pytanie mogłabym Ci zadać, aby zmotywować Cię do działania?

  • Droga z powrotem

Po odnalezieniu siły i zdobyciu wiedzy jak pokonać wroga Bohater wraca na pole bitwy. Trzeba stawiać czoła wyzwaniu.

Pomyśl teraz: Jak zmienić plan, żeby wszystkie jego elementy współpracowały? Czemu chcesz stawić czoło? Co uległo zmianie? Jaki jest nowy plan? Jak osiągniesz cel?

  • Odrodzenie

Punkt kulminacyjny. Bohater znowu staje naprzeciw swojego wyzwania. Tym razem jest o wiele silniejszy, ma wiedzę i motywację walczyć o ostateczne zwycięstwo. Rozpoczyna się finałowa bitwa, zakończona osiągnięciem celu.

Wyobraź sobie: Stroisz przed swoim wyzwaniem. Jesteś silny i masz wszystko, co jest Ci potrzebne. Wiesz, jak to zrobić. Czujesz się zmotywowany i osiągasz cel. Jak to jest, kiedy cel zostaje osiągnięty? Co czujesz? Co widzisz? Co słyszysz? Jak to jest osiągnąć cel? 

  • Powrót z nagrodą

Czas, żeby Bohater wrócił do spokojnego świata. Pokonał trudności i otrzymał nagrodę. Życie wraca do normy, a podróż Bohatera staje się przyjemnym wspomnieniem zwycięstwa.

Zastanów się teraz: Jak będziesz się czuł, kiedy wrócisz do codzienności? Jaka to będzie nowa rzeczywistość? Co wtedy będzie dla Ciebie nagrodą za wyrzeczenia? Jak będziesz świętować swój sukces?

Wyposażony w wiedzę, czas na budowę mapy podróży Bohatera. To ostateczny rysunek, który czerpie wiedzę z poprzednich, dopełnia ją oraz nadaje ostateczny kształt planu działania.

Oto dodatkowe/opcjonalne pytania, które można użyć w trakcie pracy z Klientem:

Co jest Twoim „demonem”/wyzwaniem, któremu chcesz stawić czoło?

Kiedy czujesz się bardziej „ofiarą” niż „bohaterem” własnego życia?

Gdzie i jaki jest Twój próg? Czego nie zrobisz? Gdzie czujesz opór?

Kim musisz się stać lub co musisz zrobić, żeby zmierzyć się z wyzwaniem?

Jaka metafora lub postać metaforyczna wiąże się z tą sytuacją?

Jakie jej cechy mogą Ci pomóc?

Jakie zasoby, które już masz pomogą Ci osiągnąć cel?

Jakich zasobów potrzebujesz? Czego musisz się jeszcze nauczyć?

Kto może Cię wspierać w dążeniu do celu?

Wejdź w ich role i popatrz na sytuację ich oczami? Wsłuchaj się w ich rady/przekaz?

Co chcesz przyjąć, z tego co zobaczyłeś i usłyszałeś?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

 

Bajka o „niewidomych”

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 14/03/2014 at 05:00

Przeczytaj proszę opowieść, a następnie pisemnie odpowiedz na parę pytań (mogą to być odręczne notatki). Sądzę, że zajmie Ci to ok. 5 minut.
A zatem…

 – Byłem sam w całym przedziale pociągu. Potem wsiadła jakaś dziewczyna – opowiadał pewien niewidomy hinduski chłopiec. – Mężczyzna i kobieta, którzy ją odprowadzali, musieli być jej rodzicami.

     Dawali jej mnóstwo rad i wskazówek. Nie widziałem jak wyglądała dziewczyna, ale podobało mi się barwa jej głosu.

     – Czy jedzie do Dehra Dun? – pytałem się siebie, kiedy pociąg ruszał ze stacji. Zastanawiałem się, jak mogę nie dać po sobie poznać, że jestem niewidomym. Pomyślałem sobie: jeśli nie będę się ruszał z mojego miejsca powinno mi się udać.

     – Jadę do Saharanpur – powiedziała dziewczyna. – Tam wyjdzie po mnie moja ciocia. A pan dokąd jedzie, można wiedzieć?

     – Dehra Dun, a potem do Mussoorie – odpowiedziałem.

     – O, jaki pan szczęśliwy! Pragnęłabym bardzo pojechać do Mussoorie. Uwielbiam góry. Szczególnie w październiku, kiedy jest tam pięknie.

     – Tak, to najlepszy sezon – odpowiedziałem, sięgając pamięcią do czasów, kiedy jeszcze widziałem. – Wzgórza usłane są dzikimi daliami, słońce jest łagodne, a wieczorem można siedzieć wokół ogniska i rozmyślać popijając brandy. Większa część letników już wtedy odjeżdża, ulice są bezludne i ciche.

     Milczała, a ja zadawałem sobie pytanie czy moje słowa zrobiły na niej jakieś wrażenie, czy jest jedynie myślała, że jestem sentymentalny. Potem popełniłem błąd i zapytałem:

     – Jak jest na zewnątrz?

     Ona jednak w moim pytaniu nie zauważyła nic dziwnego. Czyżby już spostrzegła, że nie widzę? Jednak słowa, które zaraz po tym wypowiedziała, pozbawiły mnie wszelkich wątpliwości.

     – Dlaczego pan nie spojrzy w okno? – zapytała mnie z największą naturalnością.

     Przesunąłem się wzdłuż siedzenia, starając się z uwagą odszukać okno. Było otwarte, odwróciłem się w jego stronę, robiąc wrażenie, że przyglądam się mijanym widokom. Oczyma wyobraźni widziałem telegraficzne słupy, które przesuwały się w biegu.

     – Zauważyła pani – ośmieliłem się powiedzieć – że te drzewa wydają się poruszać?

     – Zawsze tak się wydaję – odpowiedziała.

     Odwróciłem się znów w stronę dziewczyny i przez pewien czas siedzieliśmy w milczeniu. Potem powiedziałem.

     – Ma pani bardzo interesującą twarz.

     Zaśmiała się miło wibrującym i jasnym głosem.

     – Przyjemnie to usłyszeć – rzekła. – Nudzą mnie ci, który mówią, że moja twarz jest ładna!

     Musisz mieć naprawdę ładną twarz pomyślałem sobie, a po chwili dodałem pewnym głosem:

     – Hm, interesująca twarz może być również bardzo piękna.

     – Jest pan bardzo miły – powiedziała. – Ale dlaczego jest pan taki poważny?

     – Już niedługo będzie pani na miejscu, stwierdziłem dość nieoczekiwanie.

     – Dzięki Bogu. Nie lubię długich podróży pociągiem.

     Ja natomiast byłbym gotów siedzieć tak nieskończenie długo, byleby tylko usłyszeć jak ona mówi. Jej głos posiadał tak srebrzysty dźwięk jak górski strumień. Zaraz po wyjściu z pociągu zapomni pewnie o naszym spotkaniu; ja jednak zachowam ją w swojej pamięci przez pozostałą część podróży a może i dłużej.

     Pociąg wjechał na stację. Ktoś zawołał i zabrał ze sobą dziewczynę. Pozostał po nie jedynie zapach.

     Mrucząc coś pod nosem wszedł do przedziału jakiś mężczyzna. Pociąg ruszył ponownie. Odszukałem po omacku okno i usadowiłem się naprzeciwko wpatrując się w światło, które było dla mnie ciemnością. Jeszcze raz mogłem powtórzyć moją grę z nowym towarzyszem podróży.

     – Szkoda, że nie mogę być tak nęcącym towarzyszem w podróży, jak to dziewczyna, która dopiero wyszło – powiedział do mnie, starając się nawiązać rozmowę.

     – To bardzo interesująca dziewczyna – stwierdziłem. – Czy mógłby mi pan powiedzieć…. czy jej włosy były długie, czy krótkie?

     – Nie pamiętam – odpowiedział zdawkowym tonem. – Przyglądałem się jedynie jej oczom a nie włosom. Były rzeczywiście piękne! Szkoda, że nie mogły jej do niczego służyć… była niewidoma. Nie zauważył pan tego?

Dwoje niewidomych, którzy udają, że widzą. Ileż ludzkich spotkań jest podobnych do tego. Ze strachu, by nie objawić tego jacy jesteśmy naprawdę zaprzepaszczamy nieraz najważniejsze spotkanie naszego życia. A niektóre spotkania zdarzają się jedynie raz w życiu.

Bruno Ferrero

I teraz pytania:

Co czujesz po przeczytaniu?

Jaka mądrość płynie dla Ciebie z tej bajki?

Co chcesz z tej bajki wziąć dla siebie?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Pytania o postęp w dążeniu do celu w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 10/03/2014 at 05:00

Zwykle Klient określa, jaki jest jego cel i jak może go realnie osiągnąć oraz motywuje się do osiągnięcia zamierzonego efektu. W zależności od tego, czy jest to cel na sesję, czy na proces, a może na dłuższy okres – plany i działania mogą być odpowiednio modyfikowane. Zadaniem coacha jest zatem nie tylko wspieranie Klienta, ale również udzielanie informacji zwrotnej.

Wielu coachów ma pogląd, że bardzo pomocne w realizacji celów jest zapisanie planów i ustalenie harmonogramu działań. Pomocne zawsze są złote pytania w coachingu, czyli np. co?, gdzie?, kiedy?, z kim?, jak? Warto też, aby Klient robił notatki podsumowujące podjęte działania oraz osiągnięte rezultaty. Jedną z metod jest prowadzenie przez Klienta dziennika i zapisywanie notatek w dwóch kolumnach, jak odpowiedzi na dwa pytania:

  • Co zrobiłeś/aś dzisiaj, co przybliżyło Cię do osiągnięcia celu?
  • Co zrobiłeś/aś dzisiaj, co oddaliło Cię od celu?

Coach może skorzystać z przykładowego zestawu pytań, które mogą posłużyć do oceny postępów w dążeniu do celu wyznaczonego przez Klienta:

  1. Weź kartkę papieru i narysuj skalę od 0 do 10. 0 oznacza, że nic nie zostało jeszcze zrobione. 10 to osiągnięcie celu.
  2. Zastanów się i oznacz na skali, w którym jesteś obecnie miejscu? Co sprawia, że akurat tu? Możesz użyć swoich notatek i zapisków z dziennika.
  3. Jak oceniasz swój postęp w stosunku do ostatniego naszego spotkania/sesji?
  4. W jaki sposób dotarłeś/aś do wyznaczonego przez Ciebie punktu na skali? Z jakich zasobów skorzystałeś/aś? Co Ci najbardziej pomogło? Co przeszkadzało?
  5. Co by się stało, gdybyś osiągnął/osiągnęła wyższy poziom na skali? Jakie nastąpiłyby zmiany? Po czym poznasz, że taki poziom jest dla Ciebie korzystny? Czy coś chcesz robić inaczej, żeby tak się stało? Jak?
  6. Co by się stało, gdybyś osiągnął/osiągnęła kolejny poziom na skali? Jak ta zmiana o jeden mały kroczek wpływa na możliwość realizacji celu? Co chcesz zrobić z wiedzą, która właśnie się ujawniła?

Można skorzystać również z formularza przed sesją do pracy z Klientem.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Idzie Grześ przez wieś

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 07/03/2014 at 05:07

Przeczytaj proszę opowieść, a następnie pisemnie odpowiedz na parę pytań (mogą to być odręczne notatki). Sądzę, że zajmie Ci to ok. 5 minut.
A zatem…

Idzie Grześ
Przez wieś,
Worek piasku niesie,
A przez dziurkę
Piasek ciurkiem
Sypie się za Grzesiem.

„Piasku mniej –
Nosić lżej!”
Cieszy się głuptasek.
Do dom wrócił,
Worek zrzucił,
Ale gdzie ten piasek?

Wraca Grześ
Przez wieś,
Zbiera piasku ziarnka.
Pomaluśku,
Powoluśku,
Zebrała się miarka.

Idzie Grześ
Przez wieś,
Worek piasku niesie,
A przez dziurkę
Piasek ciurkiem
Sypie się za Grzesiem…

I tak dalej… i tak dalej…”

Autor: Julian Tuwim

I teraz pytania:

Co czujesz po przeczytaniu?

Z jaką sytuacją z Twojego życia kojarzy Ci się ta opowieść?

Jaka jeszcze mądrość z niej płynie dla Ciebie?

Co chcesz z tej opowieści wziąć dla siebie?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas. Prosimy o kontakt mailowy także w sprawie indywidualnych sesji coachingowych.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Praca z metaforą /film/

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 03/03/2014 at 05:00

Metafora zarówno słowa, jak też w postaci obrazu sprzyja przedstawieniu sytuacji w innym świetle. Dzięki zastosowaniu metafory problemy mogą być przeanalizowane na nowo w nieco inny i zaskakujący sposób.

Przykładowy sposób wykonania ćwiczenia:

Opowiedz proszę o sytuacji, którą chcesz zmienić. /Niech Klient opisze ją z użyciem jedynie kilku słów./

Usiądź teraz wygodnie i wyobraź sobie, że siedzisz w kinie na premierze filmu, w którym grasz drugoplanową rolę. Jest to film czarno-biały, który opowiada sytuację, o której rozmawialiśmy wcześniej.

Przykładowe pytania, które mogą zostać użyte w trakcie rozmowy coachingowej lub w ramach autocoachingu:

Co dzieje się na ekranie?

Jak przebiega fabuła?

Jaka jest sceneria?

Jakie postaci tam występują?

Co więcej słychać, czuć, widać?

Co czujesz w trakcie oglądania tego filmu? Opisz swoje odczucia.

Czy dalej chcesz grać w tym filmie?

Co sprawia, że nie podoba Ci się ta rola?, itp.

A teraz wyobraź sobie, że masz szansę stworzyć zupełnie nowy i kolorowy film dotyczący tej sytuacji. 

Usiądź sobie wygodnie i zastanów się /Warto skorzystać w trakcie budowania postaci z poziomów neurologicznych Diltsa. /:

Jak chcesz, żeby wyglądała Twoja postać?

Po co? Dla kogo? Dla jakiej idei działa?

Jakie ma wartości?

O czym marzy?

Jakie ma przekonania na temat siebie, innych ludzi i świata?

Jakie ma umiejętności i zasoby?

Jak się zachowuje?

Jakie ma otoczenie?, itp.

Kiedy skończysz, znów usiądź i wyobraź sobie projekcję nowego filmu z nowym/nową Tobą w roli głównej. Obejrzyj go od początku do końca. Opowiedz mi o tym, co widzisz, słyszysz, czujesz.

Przykładowe pytania po „obejrzeniu” filmu:

Jak Ci się podoba nowa wersja filmu?

Jak się czujesz, oglądając nową wersję filmu? Co widzisz?

Jakie umiejętności i zasoby sprawiają, że jesteś tym, kim chcesz być?

Co jest w Tobie wyjątkowego, że problem znika, a osiągasz cel?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

%d blogerów lubi to: