coaching4smart

Opór w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 10/10/2012 at 05:00

Proces coachingowy wymaga od coacha trzech elementów: bycia „tu i teraz”, bycia zainteresowanym (skupionym na Kliencie)  oraz obecnym (w kontakcie) z Klientem.

To, w jaki sposób coach nawiązuje kontakt z Klientem ma wpływ na opór w coachingu, którego doświadczają obie strony i w jaki sposób sobie z nim radzą.

Zwykle opór jest wynikiem podejmowanej przez Klienta decyzji, ale tak nie musi być.

Zadaniem coacha jest pozwolenie Klientowi na uzyskanie odpowiedzi: „Z jakiego powodu Ty stawiasz opór?, Co się dzieje w tej relacji, że pojawiał się opór?”. Coach nie powinien zaś uważać, ze Klient jest osobą „trudną”, ale w sytuacji pojawienia się oporu zachęcać Klienta do doświadczenia swojego oporu.

Opór może oznacza, że Klient poczuł, że pojawiła się w trakcie sesji jakaś sprawa „za nowa” lub „za inna” dla Klienta. W tej sytuacji raczej coach powinien więc zwiększyć u Klienta świadomość oporu oraz zapewnić mu wsparcie, jak też umożliwić mu np. wybór efektywniejszej metody nauki pracy ze sobą, czy znalezienie nowego rozwiązania. Tak też jest w normalnych relacjach.

Enright traktuje opór jako sytuację, w której Klient wie „coś” czego coach nie wie, a zadaniem coacha jest jak najszybsze odkrycie tego „czegoś”.

Aby móc zrozumieć, jak pracować z Klientem należy najpierw zrozumieć naturę oporu i zastanowić się: czym jest opór.

Opór jest czymś naturalnym i jest przewidywalną oraz emocjonalną reakcją przeciwko rzeczywistym, często trudnym procesom, które może mieć dwie przyczyny:

  • racjonalne przesłanki, które powodują że Klient odczuwa opór, np. chęć kontroli, utrzymania władzy;
  • strach przed nieznanym, czy utratą pewności, bądź możliwości wpływu na sytuacje; niechęć przed czymś, bądź pewnego rodzaju „ból”, np. przed zmianą.

Opór jest przewidywalną i często występującą częścią procesu zmian.

Z oporem wiążą się konkretne uczucia (zwykle negatywne), które są niczym klosz, w którym zostaje zamknięty Klient, a czasem także coach. Te uczucia sprawiają, że nie jest on/oni w stanie obiektywnie ocenić sytuacji. Jeśli coach chce w takiej sytuacji dotrzeć do Klienta musi najpierw zminimalizować te uczucia. Jest to jedno z możliwych rozwiązań, gdyż opór coacha zwiększy jedynie poziom oporu Klienta. Jeżeli zaś nie zostanie ujawniony opór, może ujawnić się w kolejnej części procesu z wielokrotnioną siłą.

Głównym celem prowadzenia rozmowy z Klientem, u którego pojawił się opór jest doprowadzenie do sytuacji, gdy Klient otwarcie ujawni swoje uczucia i nazwie je, np. że jest to strach oraz zastanowi się nad jego przyczynami. W takiej sytuacji istnieje możliwość rozwiązania problemu (np. określenia celu), szukania innych możliwości (np. burza mózgów), bądź zastanowienia się np. nad pytaniami:

Jaką pozytywną intencję dla mnie samego niesie ten opór?

Co dobrego lub ważnego ujawniło się przez ten opór dla mnie?

Czego mogę się z tego oporu nauczyć, co będzie miało wartość w moim dalszym życiu?

Czemu jeszcze warto się przyjrzeć w kontekście tego oporu?

Co chcę włączyć lub wykluczyć z moich planów?

Polecam też linki do ciekawego spojrzenia na ten temat innego coacha:

http://profeo.pl/group/topic/10896/7-1-Wstep-do-oporu.html

http://profeo.pl/group/topic/10897/89616/

http://profeo.pl/group/topic/10936/90468/

http://profeo.pl/group/topic/10898/89621/

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: