coaching4smart

Archive for Wrzesień 2012|Monthly archive page

Czas zmiany

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 30/09/2012 at 05:00

Zmiana to coś nieuchronnego, co spotyka nas na każdym kroku. Bronimy się przed nią, sprzeciwiamy, wymyślamy drogę na skróty, a potem i tak docieramy do tego samego miejsca, które stawia nas przed faktem: czas na zmianę.

Jeśli pomyślimy o naturze człowieka, w którą wpisany jest rozwój i przechodzenie przez kolejne fazy życia, zmiana ukarze się jako coś naturalnego i pożądanego. Skąd zatem nasze opory przed tym by się zmienić? Powodów może być wiele, najczęstsze to: niewiedza i obawa jak to będzie po zmianie (nie wiemy co tak naprawdę jest po drugiej stronie), konieczność porzucenia „starego” by zrobić miejsce na „nowe” (a „stare” często ma w sobie coś co nas trzyma i przyciąga),  i w końcu jedna zmiana może pociągnąć za sobą kolejne zmiany (a my byśmy chcieli by zmieniła się jedna wybrana rzecz, a reszta niech już zostanie tak jak jest…).

Te wszystkie wyzwania i niewiadome związane ze wprowadzaniem zmiany w życie, powodują że zastygamy w miejscu. Na początku trwamy z gorącą nadzieją, że przyjdzie odpowiedni moment gdy nam się uda zmienić, a potem z już tylko z bladym marzeniem o tym że coś się stanie takiego, że zmiana sama nadejdzie. Ten rozkrok między tym co stare a tym co nowe zazwyczaj jest szczególnym czasem gdy nie czujemy się tym kim byliśmy ale też nie wiemy kim moglibyśmy się stać. To także okres, gdy nie jesteśmy zadowoleni z tego jak jest, ale też nie mamy siły by było tak jakbyśmy chcieli. Jeśli nie opuści nas wiara w to, że nawet najmniejszy codzienny krok przybliża nas do zmiany, możemy z zaciekawieniem obserwować proces zmiany, który zadziewa się w każdej sekundzie naszego istnienia i przybliża do tego do czego dążymy.

Zmiana nie wydarza się jak pstryknięcie palcami ale jest procesem, który składa się z kilku ważnych etapów, i tylko przejście ich po kolei daje pewność że  nastąpiła w pełni. Czasem droga przez ten proces wymaga od nas nie lada wysiłku i wtedy warto poszukać sprzymierzeńców zmiany – tych na zewnątrz i tych w sobie.

Autorka wpisu:

Milena Sawczuk, psycholog, coach, były menedżer. Absolwentka Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej oraz Podyplomowych Studiów Coachingu w Szkole Głównej Handlowej. Ukończyła także podyplomowy kurs “Corporate Workplace Wellness” na Royal Melbourne Institute of Technology (Australia). W trakcie szkolenia uprawniającego do prowadzenia psychoterapii w nurcie procesowym. Interesuje się przywództwem w zarządzaniu, work-life balance i zen coachingiem.

Reklamy

9 zasad zbalansowanego życia …

In Informacje z netu on 29/09/2012 at 10:03

Oto link do ciekawego artykułu na ten temat.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Bajka o popiele

In Anegdoty, Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 28/09/2012 at 05:00

Przeczytaj proszę opowieść, a następnie pisemnie odpowiedz na parę pytań (mogą to być odręczne notatki). Sądzę, że zajmie Ci to ok. 5 minut.
A zatem…

„Pewien człowiek ciągle się czuł przygnębiony trudnościami życia. Pewnego razu postanowił podzielić się swoimi przemyśleniami z Mistrzem.
„Nie mogę tak dłużej! Życie staje się trudne do zniesienia.” – powiedział człowiek.
Na to Mistrz spokojnie wziął garść popiołu i wrzucił do szklanki z czystą wodą, która stała przed nim, a następnie rzekł: „To są twoje myśli i cierpienia.”
Woda w szklance zabrudziła się i zmętniała.
Następnie wziął garść popiołu i rzucił w morze. W jednej chwili popiół rozproszył się w morzu, a woda morska pozostała tak samo czysta jak przedtem.
„Widzisz?…”- rzekł Mistrz do człowieka – „…Każdego ranka musisz zdecydować czy chcesz być szklanką wody czy morzem.”

Źródło: autor nieznany

I teraz pytania:

Co czujesz po przeczytaniu?

A jaka mądrość płynie dla Ciebie z tej opowieści?

Co chcesz z tej opowieści wziąć dla siebie?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Niezbędnik coacha ;-)

In Informacje z netu on 27/09/2012 at 22:05

Bardzo pożyteczna i ciekawa pozycja. Oto link.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

 

 

 

„Lista kontrolna Osborna” jako narzędzie w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 27/09/2012 at 05:00

Kreatywność można rozwijać na różne sposoby jedną z metod jest tzw. „Lista kontrolna” Alexa Osborna (twórcy „Burzy mózgów”). Występuje jako narzędzie pomocnicze w Inżynierii Produktów jednak świetnie nadaje się również jako narzędzie w coachingu. Jeżeli masz cel i wiesz mniej więcej jakie kroki podjąć ku jego osiągnięciu, narzędzie to pomoże utwierdzić cie w postępowaniu i przyśpieszyć jego osiągnięcie.

Poszczególne kroki:
1. Wykorzystać cel do innych celów.
Jakie są sposoby na zastosowanie danego celu?Jakie są jeszcze inne sposoby na użycie?
Jak inaczej można wykorzystać cel?

2. Dostosowanie celu.
Do jakiego innego celu możesz dopasować swoje rozwiązanie?
Jakie inne rozwiązanie możesz dopasować do celu?
Jakie inne podobne pomysły możesz wykorzystać?

3. Modyfikowanie.
Co można zmienić?
Jaki element możesz zmienić, aby przyśpieszyć osiągnięcie celu?
Jakie umiejętności wzmocnić?

4. Maksymalizacja.
Czego powinno być więcej?
Jakiej opcji brakuje?
Co podwoić? Co jeszcze?

5. Minimalizacja.
Co należy wyeliminować?
Czego powinno być mniej?
Co można usunąć?
Co by się stało gdyby jakiś etap opuścić?

6. Zastępowanie.
Co możesz zastąpić? Jak możesz zastąpić? Czym możesz zastąpić?
Co się zmieni, jeżeli zmienisz swoje uczucia i postawy wobec celu?

7. Zmiana kolejności/Odwrócenie.
Jaką kolejność można zmienić?

8. Połączenie.
Co możesz połączyć? Z czym możesz połączyć? Jakie cele połączyć, aby zmaksymalizować efekt?
Jak możesz połączyć swoje talenty i zasoby?

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Informacja o Kongresie

In Konferencje, warsztaty, szkolenia on 26/09/2012 at 12:25

W dniach 4-5 października 2012 r., w Centrum Nauki Kopernik oraz Knowledge Village w Warszawie odbędzie się pierwsza edycja Kongresu COACHING.

Spotkanie realizowane będzie pod hasłem:
Coaching biznesowy przewagą konkurencyjną firmy”.

Więcej informacji na stronie: http://kongrescoaching.pl/

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Informacja o warsztatach

In Konferencje, warsztaty, szkolenia on 26/09/2012 at 12:15

2 października 2012 r., rozpoczyna się czwarty sezon spotkań Coaching Warszawa!

W ramach spotkania otwierającego nowy sezon prezentację “Nawyki – skąd się biorą, jak powstają i czy można je zmienić?” poprowadzi Adam Gieniusz – coach, organizator spotkań Coaching Warszawa, który na co dzień pracuje w międzynarodowej organizacji pozarządowej.

Więcej informacji na stronie: http://csg.waw.pl/2-x-nawyki-skad-sie-biora-jak-powstaja-i-czy-mozna-je-zmienic/

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

Cukier …

In Informacje z netu on 26/09/2012 at 10:06

Co robi z nami cukier… Oto link.

Jak to się ma do coachingu? A trochę ma, a troche nie ma. Ale nie mogłam się powstrzymać, żeby tego nie umieścić.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

 

 

Praca z przekonaniami (teoria) ciąg dalszy

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 26/09/2012 at 05:00

Zwykle przyjmuje się, że przekonania to uogólnienia na temat nas samych, innych ludzi i otaczającego nas świata. Z przekonaniami wiążą się emocje oraz zachowania.

Z przekonaniami mogą wiązać się też negatywne myśli automatyczne, które pojawiają się spontanicznie, wydają się ich „właścicielowi” słuszne i wiążą się z problematycznymi zachowaniami oraz/lub zwykle „złymi” emocjami.  Owe negatywne myśli są przyczyną negatywnych przekonań, które blokują działania i zmniejszają motywację, a tym samym przeszkadzają w realizacji celów i zamierzeń Klienta.

Przykłady negatywnych myśli automatycznych:

Myślenie „wszystko albo nic” (dychotomia myślenia)– widzenie wszystkiego w kategoriach czarne lub białe, czyli prawda-fałsz, dobrze-źle, przyjaciel-wróg, sprawiedliwy-niesprawiedliwy, zasady-brak zasad, winny-niewinny, tyrania-wolność, itd. Jest to myślenie w odpowiedzi na pytania typu: „Co będzie jeśli …?”. Myślenie „wszystko albo nic ” jest podstawą perfekcjonizmu. Przy czym odpowiedzi na tak zadane pytanie nigdy nie zadawalają. Na przykład: „No dobrze i podejdę do egzaminu, ale co będzie jeżli go nie zdam…” Zwykle odpowiedź i działanie nie jest na tyle perfekcyjne, że Klient postrzega siebie jako nieudacznika.  W efekcie boi się popełnienia jakiegokolwiek błędu, niedoskonałości, ponieważ spodziewa się, że będzie postrzegany jako osoba gorsza i bezwartościowa. Oczywiście taki sposób widzenia nie ma wiele wspólnego z rzeczywistością. W życiu rzadko bywa, że coś jest albo białe, albo czarne.

Czytanie w myślach – zakładanie, że wiemy co myślą inni, choć nie mamy na to wystarczających dowodów, ani nie potrafimy przedstawić faktów potwierdających tezy. Nie są brane pod uwagę inne możliwości oraz pozytywne informacje. Na przykład: „Sądzę, że moja żona myśli, że jestem do niczego”.

Przepowiadanie przyszłości w czarnych barwach -to przekonanie, że jest fatalnie, a będzie gorzej lub czyha jakieś niebezpieczeństwo. Na przykład:  „Nie dostanę pracy, pomimo, że zdam egzamin, bo zawsze wszystko się sprzysięga przeciwko mnie”.

Myślenie katastroficzne i bagatelizowanie, czyli przypisywanie zbyt dużego/małego znaczenia różnym rzeczom (własne potknięcia, czyjeś osiągnięcia), umniejszanie/zwiększanie znaczenia tego, co się wydarzyło, czy zakładanie że zdarzenie nie było/było znaczące (twoje pożądane cechy lub niedoskonałości innych ludzi). To zniekształcenie zwane jest również sztuczką z lornetką. Na przykład: „Będzie strasznie, jeśli obleję ten egzamin”.

Etykietowanie, czyli przypisywanie negatywnych cech sobie i/lub innym. Na przykład: „Jestem beznadziejny”.

Umniejszanie pozytywów lub wyolbrzymienie negatywów, czyli twierdzenie, że osiągnięcia i sukcesy są błahe i mało istotne, a porażki potężne i bardzo ważne. Na przykład: „Łatwo przyszło, łatwo poszło”.

Filtr negatywny (selektywna uwaga), czyli koncentrowanie się prawie wyłącznie na negatywnych stronach lub na jednym negatywnym szczególe, który zaciemnia cały obraz. Na przykład: „Wystarczy spojrzeć na tych ludzi i widać, że nie mam szans”.

Nadmierne uogólnianie, czyli doszukiwanie się negatywnego wzorca (np. serii niekończących się porażek) w pojedynczym zdarzeniu. Na przykład: „Zawsze mnie się takie straszne rzeczy przydarzają”.

Nadużywanie sformułowań typu: „powinniśmy”, „powinienem”, „muszę”, „musimy”, „trzeba”…, czego efektem jest interpretacja zdarzeń w kontekście nie jaki jest, ale jaki „powinien/powinny”/”muszą być”. Na przykład: „Powinienem zdać egzamin za pierwszym razem, a jeśli nie zdałem, to oznacza że jestem nieudacznikiem”.

Personalizacja, gdy wina za zdarzenie w części lub w pełnym wymiarze za negatywne zdarzenia brana jest na siebie bez refleksji, że niektóre sytuacje również powodują inni. Na przykład: „Moje małżeństwo się nie udało ponieważ nie stanąłem na wysokości zadania”.

Obwinianie, gdy źródło negatywnych skutków jest wynikiem działania innych osób/osoby i nie jest przyjmowana odpowiedzialność za konieczność dokonania zmian w sobie. Na przykład: „To moi teściowie ponoszą winę za wszystkie moje problemy małżeńskie”.

Niesprawiedliwe porównania/nieuzasadnione wnioski, czyli interpretacja zdarzeń w oparciu o nierealistyczne standardy poprzez koncentrowanie się na osobach, którym coś idzie lepiej, a następnie odnoszenie ich sukcesów do siebie połączone z gorszą i bardziej „wyśrubowaną” oceną. Na przykład: „Ona ma same sukcesy, a ja nie nadaję się do nieczego”.

Żal odnoszący się do przeszłości, czyli skupianie się na zdarzeniach z przeszłości, której nie można już zmienić – zamiast myśleć, co teraz można zrobić inaczej. Na przykład: „Nie powinnam była tego robić i dlatego też mam teraz problemy”.

Uzasadnienie (rozumowanie) emocjonalne, czyli pozwalanie aby uczucia rządziły rzeczywistością. Na przykład: „Tak czuję, a zatem tak jest”,„Czuję się idiotą, a więc jestem idiotą i nic z tym nie da się zrobić”, „Czuję się beznadziejnie, a przez to przygniatają mnie problemy”.

Nieumiejętność zakwestionowania myśli, czyli odrzucanie wszelkie dowodów i argumentów, które mogłyby podważyć słuszność negatywnych myśli. Na przykład myślenie: „Nikt mnie nie pokocha” powoduje, że dowody sympatii uznane za nieważne. Chodzi o to, aby w konsekwencji nie udało się obalić tej tezy i dokonać zmiany.

W zależności od rodzaju negatywnego/ograniczającego przekonania, które towarzyszy Klientowi konieczne jest podjęcie stosownych działań. Chodzi o to, aby napływające informacje nie były „kanalizowane” za pośrednictwem myśli automatycznych, oceniane w oparciu o powiązane z nimi założenia i powiązane z negatywnym schematem osobistym. Negatywne schematy bowiem powodują  uaktywnianie się takich „filtrów”, które w rezultacie je wzmacniają i usztywniają nawet w obliczu sprzecznych danych.

Podstawą działania coacha jako „echa”, czy „lustra” jest „oświetlenie” i „ujawnienie” myśli, które się pojawiają u Klienta, a które przeszkadzają mu w realizacji jego celów.

Pracy z przekonaniami ograniczającymi były już poświęcone poprzednie wpisy. Oto link do jednego z nich.

Innym sposobem może:

1)    rozpoznanie myśli automatycznych w trakcie sesji i/lub w ramach zadania domowego,
2)    ich ocena (w tym jak wpływają na Klienta) i sformułowanie odpowiedzi/zebranie dowodów na te myśli,
3)    gdy myśli nie przystają do rzeczywistości – rozwiązanie problemu i zbudowanie przez Klienta nowych przekonań (tym razem wspierających), opartych na faktach, w tym także poprzez użycie testu kamerą, odgrywanie ról, wizualizację, budowanie hipotez i strategii, czy analizę SWOT.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować, w tym także w sprawie warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Małgorzata Wąsowska

Metoda 5-WHY w coachingu

In Codzienne wpisy o narzędziach w coachingu on 25/09/2012 at 05:00

Metoda 5-WHY to prosta technika rozwiązywania bądź dochodzenia do sedna problemu. Opracowana przez Sakichi Toyoda i używana przez Toyota Production System w 1970 roku. Najważniejsze jest tu pytanie: „Dlaczego” i „Co spowodowało ten problem”. Korzyścią tej metody jest szybko uzyskana odpowiedź, co jest przyczyną problemu oraz łatwość jej zastosowania. Metoda ta pokazuje przyczynę problemu, ale nie jest działaniem.

Słowo „dlaczego” w coachingu jest bardzo rzadko używane, ponieważ stosowane w pytaniach może być odebrane jako zarzut, wstęp do krytyki albo „coś” z czego trzeba się tłumaczyć. Chyba, że jest to celowe użycie np. w coachingu prowokatywnym.

Zadawane pytania tworzą ciąg tzn. jeżeli na pierwsze pytanie „Dlaczego… <problem>?” padnie odpowiedź, to na tą odpowiedź zadawane jest kolejne pytanie „dlaczego… <odpowiedź na poprzednio zadane pytanie>?.
Często zakłada się, że odpowiedź na piąte pytanie określa przyczynę problemu stąd zadawanie pytania kontynuujemy średnio 5 razy.

Szukając rozwiązania problemu zacznij od końcowego wyniku i pracy „do tyłu” (w kierunku przyczyny), zadając pytanie „Dlaczego” aż do momentu gdy przyczyna problemu będzie znana.

Przykład zastosowania metody 5WHY

Problem: Praca po godzinach.

Dlaczego zostajesz po godzinach w pracy? Ponieważ mam dużo pracy.
Dlaczego masz dużo pracy? Ponieważ nie deleguje zadań swojemu zespołowi.
Dlaczego nie delegujesz zadań swojemu zespołowi? Ponieważ nie wiem komu.
Dlaczego nie wiesz komu? Ponieważ nie wiem kto jest najlepszy.
Dlaczego nie wiesz kto jest najlepszy? Ponieważ rzadko z nimi rozmawiam.

Rozwiązanie: Brak komunikacji w zespole.

I jeszcze jeden przykład znaleziony w internecie:

Problem: Jesteś w drodze z domu do pracy i Twój samochód zatrzymał się.

Dlaczego samochód zatrzymał się? Ponieważ zabrakło paliwa.
Dlaczego zabrakło paliwa? Ponieważ nie kupiłem jadąc do pracy.
Dlaczego nie kupiłeś paliwa dzisiaj rano? Ponieważ nie mam pieniędzy.
Dlaczego nie masz pieniędzy? Ponieważ straciłem grając w nocy w pokera.
Dlaczego straciłeś pieniądze grając w pokera? Ponieważ nie umiem „blefować”.

W powyższym przypadku można zatrzymać się na czwartym pytaniu o przyczynę problemu.

Jeżeli chcesz się z nami skontaktować w sprawie sesji coachingowych oraz warsztatów i szkoleń, prosimy napisz do nas.

Autorka wpisu: Dominika Piórecka

%d blogerów lubi to: